Mens en zingeving

"Wat geeft zin aan je leven?"
Dit is een vraag waarop alsmaar meer jongeren geen antwoord kunnen geven.
Op Tumblr (een jongerensite waarop men foto's kan rebloggen) zie je alsmaar meer blogs van jongeren die denken aan zelfmoord of die zichzelf snijden. Je vind er heel erge en foto's over terug, soms denk ik hoe iemand zichzelf zoveel pijn doet want het helpt niet om je problemen op te lossen of te vergeten.. 

Ook in de kranten vind je geregeld artikels over mensen die uit het leven stappen of mensen die ongelukkig door het leven gaan. Uit het volgende artikel van De Standaard blijkt dat 54% van de Belgische jongeren tussen de 15 en 25 zich ongelukkig voelt. Dit is een heel schokkend cijfer vind ik. Dat wil zeggen dat één op twee mensen in onze klas zich ongelukkig voelt. Iedereen voelt zich wel eens ongelukkig, dat is waar, maar om te zeggen dat we in het algemeen ongelukkig zijn vindt ik er toch wel over.
(http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120404_106) 

We hebben alles wat we nodig hebben om een goed leven te leiden en toch zijn we ongelukkig. Daarom vindt ik het goed dat er organisaties bestaan die andere mensen, die het minder goed hebben dan ons, helpen. Bouworde vzw is daar een voorbeeld van. Ik ben zelf al twee keer meegeweest op bouwkamp en ben zeker van plan om dit nog te doen! Het zijn unieke ervaringen die je meemaakt en je helpt er andere mensen mee, dus waarom niet!

Ik vind dat men een bepaald doel nodig heeft in het leven, zodat men gemotiveerd is om iets te bereiken. Zelf heb ik dat ook, als ik iets echt wil, dan ga ik me er ook beter voor inzetten. Maar als het iets is waar je zelf niet van overtuigd bent die kan lukken, dan is da kans groter dat het niet lukt.
Het is ook belangrijk om anderen te motiveren dat ze iets aankunnen en dat het wel zal lukken. Sommige mensen hebben de steun nodig van anderen om iets te volbrengen.

Susan Boyle had een droom.. een droom om professionele zangeres te worden.. Dit filmpje zegt meer dan genoeg denk ik.

 

Een echt doel in mijn leven is om later een mooie job te hebben, een gezin met een kindje (of twee) en  te wonen in een huis met tuin, of wat groen zodat ik er tot rust kan komen.
Later als ik op pensioen ben (het is nog heel ver weg, ik weet het maar het is iets waar ik al over nagedacht heb) zou ik heel graag in een ander land gaan wonen. Niet te ver weg, ergens in Italië of Frankrijk of zo. En daar wil ik iets doen waarmee ik bezig ben, wat precies weet ik nog niet, maar wel iets waarbij ik anderen help, of iets die ik kan verkopen of zo.
Het lijkt me super om op je oude dag zelf je eigen wijn te maken, of om te helpen aan een of ander project..
Wat mij de dag vandaag zin geeft aan het leven is de waardering en de appreciatie die je krijgt van anderen. Als ik iets gedaan heb en dat word gewaardeerd door anderen, dan ga je dat in de toekomst nog doen. Maar helaas zijn sommige dingen heel normaal geworden die voor bepaalde personen een grote inspanning vragen. Soms heb ik het gevoel dat alles wat iemand doet vanzelfsprekend is, maar dan denk ik eens na hoeveel tijd en moeite het kost om iets te realiseren en dan besef je dat je niets voor niets krijgt. Daarom vind ik het belangrijk om mensen te bedanken en hun werk te waarderen.

"Waarin/ in wie geloof je?"

Ik ben niet zoals een ietsist die gelooft dat er wel iets meer is tussen de hemel en de aarde, maar er verder niets mee doet. Ik ben iemand die gelooft dat er iets is die boven ons staat. Dat iets bepaalt niet echt ons leven, maar we kunnen bij dit iets wel altijd terecht.
Dat iets kan ik niet echt definiëren, sommigen zeggen dat dit God is, maar anderen geloven weer dat dit iemand of iets anders is.
Ik geloof wel in God, maar ik geloof niet dat God de wereld schiep (en het hele verhaal errond). God is voor mij gewoon iemand die boven ons staat en waarbij we terechtkunnen als we ons verhaal eens kwijtwillen en die ons in een bepaalde richting in ons leven stuurt.
We kunnen tot God bidden als we iets willen, maar of dit echt helpt heb ik mijn twijfels bij. Maar toch probeer ik nog af en toe eens naar de mis te gaan. Ik vind het belangrijk om even stil te staan bij bepaalde gebeurtenissen die voor mij belangrijk zijn in het leven en dat is het perfecte moment. In een misviering dank ik ook God voor wat er gebeurd is en denk ik eens na over actuele dingen.

WJD Rome
Bron: Wikipedia

Ik ben opgevoed als Christen en wil Ik ben 6 jaar lid geweest van de +13, ik vind het goed dat zo'n verenigen bestaan omdat ze op een toffe manier omgaan met geloof en God. De activiteiten die worden georganiseerd worden meestal voorafgegaan door een bezinningsmoment of een bezoek aan een of andere godsdienstelijke plek bvb. het Bijbelhuis in Sint-Andries. Zo zijn we met de +13 ook eens naar Brussel geweest, daar was er een bepaalde activiteit van IJD, deze had te maken met De Wereld Jongeren Dagen. Op het einde van de dag kwamen alle jongeren dan samen om een gezamenlijke misviering bij te wonen. Het gevoel van samenhorigheid kwam dan echt duidelijk naar boven.
Ik zou ook graag eens naar de WJD gaan; dit jaar vinden deze plaats in Rio De Janeiro.
Alle jongeren die samenkomen hebben eenzelfde eigenschap. Het is het perfecte moment om nieuwe mensen te leren kennen uit verschillende landen en om visies en ideeën uit te wisselen.
Voor sommige mensen is geloven echt een manier van leven. Ze laten zich erdoor leiden en heel hun leven staat in teken van geloof. Daardoor gaan mensen ook werk (zoeken) in die 'sector'. Ze doen hun best om andere mensen te helpen door ze te laten geloven en ze willen dat anderen zich erdoor beter voelen. 
In een fragment van Koppen XP doen enkele mensen uitgebreid hun verhaal:
http://vimeo.com/12578540  

Mens en zingeving + lijden: extra  

Dit is al een redelijk oud liedje van Krezip, maar toch vind ik het een heel mooi lied.
De tekst is heel toepasselijk.

'Will I stay, but rather I would get away
I'm scared that I won't find a thing
And afraid that I'll turn out to be alone
But I, I have to learn,

have to try,

have to trust,

I have to cry
Have to see,

have to know

that i can be myself'

Ik vind het moeilijk om keuzes te maken die de rest van mijn leven bepalen, maar toch moet ik die maken. Ik moet dingen proberen en soms zijn het goede keuzes, maar soms ook niet. Ik moet mezelf zijn als ik deze keuzes maak en dat is moeilijk. Een mens groeit nu eenmaal en word een volwassene die verplicht is om keuzes te maken.
Ik heb ook niet echt een voorbeeld naar wie ik opkijk of naar wie ik kan toeleven. Dat maakt het extra moeilijk voor mij om een doel te vinden in het leven.
Maar door de steun van mijn ouders en vrienden probeer ik me erdoor te slaan!